Ein tøkk frá Miðvágs Bóltfelag til Joen Paula Frederiksen

Ótroyttiligur vart tú, hóast sjúkan neiv og píndi teg. Tú stríddist fyri tí tú trúði uppá, sjálvt um tú kanska burdi havt latið verða, nú tú vart vorðin sjúkur.

Títt hjarta lá hjá okkum í MB, og tú stríddist av øllum alvi at fáa okkum so góð kor, sum yvirhøvur gjørligt, so vit í felagnum  kundu geva okkara børnum og ungdómið tað allarbesta.

Børnini og ungdómurin lógu tínum hjarta nær, og at skapa umstøður fyri børn og ung í bygdini, var títt hjartamál. Tí tú visti, at størsta fyribyrgjandi arbeiði yvirhøvur liggur í tí sjálvbodna arbeiðinum, ið verður gjørt runt í teimum lokalu ítrottarfeløgunum.

Miðvingur vart tú við húð og hár, og tú hevði ein dreym saman við okkum í MB, at nú tann gamli vøllurin skuldi skiftast út, at tað ikki bleiv hugsa stuttsikta, men at tann ætlanin, ið MB saman við Miðvágs Kommunu høvdu arbeitt við í fleiri ár, bleiv veruleiki. At hendan ætlanin ikki bleiv til veruleika tá til stykkis kom, vart tú sera harmur um. Men hóast hettar segdi tú við okkum, at vit ongantíð máttu missa móti, men at vit máttu stríðast víðari við arbeiðinum í felagnum MB.

Nú var eg so heppin, at sleppa at arbeiða saman við tær eitt valskeið í bygdarráðnum í Miðvági, og har lærdi man nógv av tær, av tínum nærlagni, og av tínum arbeiðshátti. Ongantíð man ivaðist í tinum meiningum, altíð fyrireikaður til øll mál, alt var notera, hvørt mál lá fyri seg, øll arbeiðsgongdin í hvørjum einstøkum máli var dokumentera hjá tær. Ja tú vart nakað serligt.

Tað man tykjast tungt hjá tykkum nærmastu ið eftir sitað, at nú bæði Jónrith og Joen Pauli eru farin, og má Harrin styrkja tykkum í sorgini og longslinum eftir teimum.

Miðvágs Bóltfelag hevur mist ein av sínum stóru synum, og verður Joen Pauli nógv saknaður, og fara vit at minnast hann, sum tann stríðsman hann var fyri Miðvags bygd og Miðvágs Bóltfelag.

Friður verður yvir minnunum um Joen Paula Frederiksen.

Miðvágs Bóltfelag
Dánial A Hansen
Formaður

Aftur