Hevur aðalstjórin í Mentamálaráðnum nú so reint mjøl í posanum?

Einaferð var tað ein landsgrannskoðari, ið kallaðist Harra L. Við sína lið hevði hann Frú B, sum seinni kom at loysa hann av í starvinum.

Í 2006 heitti Føroya Løgting á landsgrannskoðaran um at kanna eitt mál, sum snúði seg um, at ein persónur á einum almennum stovni hevði fingið útgoldið eina risastóra lønarupphædd í heimildarloysi fyri onki at gera.

Sambært einum tíðindablaði var upphæddin uml. 800.000 kr. Hægsti myndugleiki á økinum hevði tvær ferðir noktað leiðsluni á stovninum at rinda lønina. Stjórin á Lønardeildini og ein løgfrøðingur í Mentamálaráðnum søgdu báðir, at tað, sum fór fram, var ólógligt; so er mær greitt frá. Mentamálaráðið skrivar eisini, at upphæddin varð útgoldin ”av órøttum”, sum tey málbera seg.

Málið var ikki fyrnað, so møguleiki skuldi verið at fingið peningin innaftur.

Landsgrannskoðarin, sum kendi skjølini, sum prógvaðu, at peningurin varð útgoldin í heimildarloysi, noktaði at kanna málið. Harra L (væl stuðlaður av Frú B) boðaði sínum arbeiðsgevara, Føroya Løgtingi, frá, at hann kannaði onki mál.

So er spurningurin: Hví valdi landsgrannskoðarin at lata eyguni aftur?

So ganga nøkur ár og vit koma til 2011. Nú er Harra L vorðin aðalstjóri í Mentamálaráðnum, og Frú B avloysir hann sum landsgrannskoðari.

Helst hevur Harra L tað í blóðinum at grópa í gomlu roknskapum, ella kanska keðir hann seg í nýggja starvinum. Men hann brýtur upp um armar og fer at kanna roknskapir hjá tveimum sjálvsognarstovnum, sum hava nýtt sína lógartryggjaðu heimild at rinda nøkrum fólkum samsýning fyri at skipa fyri eini stórari byggiætlan í Marknagili. Peningurin verður goldin av eginrakstrinum hjá stovnunum.

Harra L heitir á Frú B um at kanna tað, sum farið er fram við tí endamáli at krevja peningin innaftur.

Frú B loypur sjálvandi á leistum, tá ið hennara lærumeistari heitir á hana um at kanna málið. Hon kemur fyrst við eini fyribils frágreiðing, sum eisini kemur fjølmiðlunum í hendi. Henda frágreiðing frá Frú B er út av lagi vánalig og full í feilum.

Hvørki Harra L ella Frú B tykjast at hava stórvegis virðing fyri lógini um sjálvsognarstovnar.

Málið koyrir framvegis fyri opnum tjaldi, so øll hava høvi at fylgja við framhaldinum ...

Men spurningarnir hópa seg upp:

- Hví handfer sami persónur (Harra L) tvey mál so ymiskt?

- Ger aðalstjórin mannamun?

- Er aðalstjórin vorðin sjálvboðin innkrevjari fyri sjálvsognarstovnar, sum siga seg ikki hava nakað útistandandi?

- Hvar ætlar aðalstjórin, at peningurin skal rindast?

- Skal peningurin í kassan hjá sjálvsognarstovnunum, haðani hann kom?

- Ella ætlar aðalstjórin, at peningurin skal í landskassan; er tað ikki rán?

Gott hevði verið, um aðalstjórin (fyrrverandi landsgrannskoðarin) svaraði hesum spurningum alment.

At enda kann eg upplýsa, at eg havi sjálvur sitið í eini bygginevnd fyri Marknagil frá 1989-1991. Í tí málinum staðfesti Føroya Rættur, at eg hevði rætt til bæði fundarsamsýning og løn fyri annað bygginevndararbeiði. So har er onki at fara eftir.

Páll I. Joensen
 
 

Aftur